paradigma's kwaliteitsmanagement

Beste mensen,


Afgelopen donderdag hebben we een inspirerende middag gehad, georganiseerd door de Dutch Academy for Quality i.s.m. Rotterdam School of Management. Prof.dr. ing Teun Hardjono hield een verbindende inleiding op de drie meest recente promoties van onze Clinamengroep.Over die inleiding zou ik met jullie in discussie willen.


Teun bouwde zijn verhaal op aan de hand van het model van Bertrand Jouslin de Noray over de paradigma’s met betrekking tot kwaliteitsmanagement. Deze zijn later verder uitgewerkt door prof. Shiba en Teun zelf. Zij onderscheiden vier paradigma’s: control, continuous improvement, breakthrough en reaching the essence.In mijn proefschrift ga ik op deze paradigma’s in (pag. 34 en volgende; pagina 160).


In de tweede stelling bij mijn proefschrift onderscheid ik op basis van die redenering vier deels andere paradigma’s: control, continuous improvement, commitment en breakthrough.Twee verschillen vallen onmiddellijk op. Ik heb ‘reaching the essence’ niet genoemd. Dat is wat mij betreft geen principiële kwestie. Ik vind dat het optreden van dit paradigma wel degelijk aannemelijk is gemaakt. Het wordt ook ondersteund door publicaties van Hardjono (bijv. 2005) ; Zohar et al. (2004), Garret (2006). In het onderwijs zie ik er nog niet veel van, vandaar dat ik het niet het opgenomen.


Het tweede verschil met de oorspronkelijke versie van Jouslin de Noray is het betrokkenheidsparadigma. Het betrokkenheidsparadigma wordt bijvoorbeeld genoemd bij Vinkenburg (2006). Ook in mijn onderzoek geven hogeschooldocenten aan dat ze zich sterk aangetrokken voelen tot interactie, zich betrokken voelen bij hun vak, bij de student, bij de maatschappij.


Volgende vraag –als we vinden, dat het betrokkenheidsparadigma bestaat- hoe verhoudt zich dat dan tot de andere paradigma’s? In mijn redenering past het paradigma tussen continuous improvement en voorafgaand aan breakthrough. Ik heb daarvoor drie argumenten:

1. parallel aan de waardenorientaties van Beck & Cowan (1996) zou aldus een volgende volgorde ontstaan:
waarde orientatie - paradigma
1. order - 1. control
2. success - 2. continuous improvement
3. community - 3. commitment
4. synergy - 4. breakthrough

2. Shiba & Walden (2006) geven aan, dat community and commitment nodig is voordat er sprake kan zijn van breakthrough.

3. In mijn onderzoek op hogescholen zie ik nog weinig breakthrough, wel control en soms continuous improvement.

Ik ben benieuwd naar jullie reacties,

Everard


Beck, D. & Cowen, C. (1996), Spiral Dynamics, Malden, Blackwell PublishersGarrett, R. (2006) Individual’s Spirituality in Relationship to Self,Other and Organisation: A Phenomenological exploration. Philosophy. Sheffield, Sheffield Hallam University.Hardjono, T.W. & Klamer H. (2005) Breng spirit in je werk. MeinemaVinkenburg, H. H. M. (2006) Dienstverlening; paradigma's, deugden en dilemma's, Deventer, Kluwer Zohar, D. et al. (2004) Spirituele waarde, Utrecht, Kosmos Z&K uitgevers.