Beste mensen,

Nog even over architectuur. Zaterdag na Soeterbeeck zat ik met een architect aan tafel te eten. Toeval bestaat niet.

Architect komt van αργη dat betekent begin, oorspong, eerste, principe of norm en τεκτων dat betekent techniek of bouwer. Een architect is dus de eerste bouwer. Dat kan worden geïnterpreteerd -zoals gepresenteerd- als bouwmeester, leider van de bouw; ook echter als bouwdeskundige, de eerste die het bouwwerk bedenkt en tekent.
Dat heeft consequenties voor het verhaal:
1. hoort gebruik van een gebouw nog tot de architectuur ervan?
2. is architectuur plaatsgebonden?
3. is architectuur mono-functioneel?

1. Gebruik?
Volgens mij hoort het gebruik van het gebouw niet bij 'architectuur', het gebruik is een nieuwe activiteit.

2. Plaats
Architecten hebben Vinex-woningen bedacht en getekend. Dat zijn architectonische producten. Je kunt ze niet mooi vinden, maar veel van de "kunst"bouwwerken zijn evenmin mooi in mijn ogen en dat is bovendien erg subjectief. Je kunt mijns inziens nog steeds van architectuur spreken als hetzelfde gebouw op een andere plek staat, in een andere ruimte.

3. Mono-functioneel
Zelfs heb ik twijfels bij het idee dat architectuur ophoudt, als een gebouw zijn functie verliest. Het voorbeeld van de disco, de kerk is zeker bedoeld voor een andere functie en je kunt van mening verschillen of disco wel een ethische bestemming voor het gebouw is.. (In Eindhoven is een kerk in gebruik als kinderspeelpaleis...). Maar het blijft een architectonisch gebouw.
De architect met wie ik hierover sprak noemde een goede architect iemand die in staat was een gebouw zelfs meerdere functies mee te geven ook door de tijd heen. Hij noemde Strijp S in Eindhoven als voorbeeld, waar oude fabrieksgebouwen van Philips enerzijds behouden blijven als herinnering aan vroeger, anderzijds omgebouwd worden tot woningen, winkels, restaurants; een nieuw centrum voor de stad. Waar het oude centrum -helaas- is afgebroken, "deels omdat het door de oorlog verwoest, deels omdat het zijn functie verloren had".
Strijp S is inmiddels landelijk een voorbeeld voor moderne acrchitectuur.....

Groet

Everard

Favoriete uitspraken Clinamen groep bijeenkomst 9 oktober 2009

Enkele van de meest opvallende uitspraken die bij mij vandaag zijn blijven hangen:

"Wiens levencirkel mogen we binnenstappen?" (Teun)

"Mensen kijken vaak naar de bril, i.p.v. door de bril" (Bart)

"Eigenlijk begint er steeds minder te veranderen" (Ben)

"Als onderzoeker die een diagnose uitvoert gun je jezelf een voorsprong waarmee je al snel de authenticiteit en de energie om te veranderen verliest" (Stan)

"De kunst van het klein maken" (Stan en Marc)

 En mijn eigen favoriet:

"Life is a summercamp"

 De boeken die op tafel lagen:

• Tijd en zijn - Heidegger
• General Systems Theory - Bartenfly
• Systems Thinking, creative holism for managers - Jackson
• System thinking in the public sector - Seddon 
  

Clinamen poetica

"Sometimes", wrote Lucretius, "at uncertain times and places,
the eternal, universal fall of the atoms is disturbed by a very slight deviation - the clinamen. The resulting vortex gives rise to the world, to all natural things."

if we are falling endlessly, relentlessly

then we must take what chances we have
to break these undeviating lines

across voids and infinites,
across that which we can never know

we will stack chance upon chance,
carve out dreams from improbabilities

the shortest distance being: that
which connects one wor(l)d to another

Carri M. Campanile

www.astropoetica.com => summer 07

Betekenis Clinamen

Clinamen is de naam die Lucretius gaf aan de minimale afwijking in de beweging van atomen. Clinamen bepalen de 'kleinst mogelijke hoek' waarmee atomen afwijken van een rechte lijn als atomen door een lege ruimte vallen. Een oneindig kleine afwijking die het begin markeert van de wereld als atomische turbulentie. Volgens Lucretius zou er geen contact zijn tussen atomen zonder de clinamen. Zonder clinamen kan derhalve nooit iets nieuws gecreëerd worden. (bewerkt uit Wikipedia)

Of zoals Frank Zappa het ooit zei: 'without deviation no progress'

Het Franse collectief Tiqqun stelde later 'dat ieder lichaam beïnvloed wordt door clinamen; een neiging; een leunen, een aantrekking; een proef. Waar een lichaam naar toe neigt, neigt ook altijd naar het lichaam. Elke neiging is altijd wederkerig.' (ook bewerkt uit Wikipedia)

Verbindingen en afwijkingen die leiden tot creatie en ontwikkeling.

De Clinamen groep leeft!

paradigma's kwaliteitsmanagement

Beste mensen,


Afgelopen donderdag hebben we een inspirerende middag gehad, georganiseerd door de Dutch Academy for Quality i.s.m. Rotterdam School of Management. Prof.dr. ing Teun Hardjono hield een verbindende inleiding op de drie meest recente promoties van onze Clinamengroep.Over die inleiding zou ik met jullie in discussie willen.


Teun bouwde zijn verhaal op aan de hand van het model van Bertrand Jouslin de Noray over de paradigma’s met betrekking tot kwaliteitsmanagement. Deze zijn later verder uitgewerkt door prof. Shiba en Teun zelf. Zij onderscheiden vier paradigma’s: control, continuous improvement, breakthrough en reaching the essence.In mijn proefschrift ga ik op deze paradigma’s in (pag. 34 en volgende; pagina 160).


In de tweede stelling bij mijn proefschrift onderscheid ik op basis van die redenering vier deels andere paradigma’s: control, continuous improvement, commitment en breakthrough.Twee verschillen vallen onmiddellijk op. Ik heb ‘reaching the essence’ niet genoemd. Dat is wat mij betreft geen principiële kwestie. Ik vind dat het optreden van dit paradigma wel degelijk aannemelijk is gemaakt. Het wordt ook ondersteund door publicaties van Hardjono (bijv. 2005) ; Zohar et al. (2004), Garret (2006). In het onderwijs zie ik er nog niet veel van, vandaar dat ik het niet het opgenomen.


Het tweede verschil met de oorspronkelijke versie van Jouslin de Noray is het betrokkenheidsparadigma. Het betrokkenheidsparadigma wordt bijvoorbeeld genoemd bij Vinkenburg (2006). Ook in mijn onderzoek geven hogeschooldocenten aan dat ze zich sterk aangetrokken voelen tot interactie, zich betrokken voelen bij hun vak, bij de student, bij de maatschappij.


Volgende vraag –als we vinden, dat het betrokkenheidsparadigma bestaat- hoe verhoudt zich dat dan tot de andere paradigma’s? In mijn redenering past het paradigma tussen continuous improvement en voorafgaand aan breakthrough. Ik heb daarvoor drie argumenten:

1. parallel aan de waardenorientaties van Beck & Cowan (1996) zou aldus een volgende volgorde ontstaan:
waarde orientatie - paradigma
1. order - 1. control
2. success - 2. continuous improvement
3. community - 3. commitment
4. synergy - 4. breakthrough

2. Shiba & Walden (2006) geven aan, dat community and commitment nodig is voordat er sprake kan zijn van breakthrough.

3. In mijn onderzoek op hogescholen zie ik nog weinig breakthrough, wel control en soms continuous improvement.

Ik ben benieuwd naar jullie reacties,

Everard


Beck, D. & Cowen, C. (1996), Spiral Dynamics, Malden, Blackwell PublishersGarrett, R. (2006) Individual’s Spirituality in Relationship to Self,Other and Organisation: A Phenomenological exploration. Philosophy. Sheffield, Sheffield Hallam University.Hardjono, T.W. & Klamer H. (2005) Breng spirit in je werk. MeinemaVinkenburg, H. H. M. (2006) Dienstverlening; paradigma's, deugden en dilemma's, Deventer, Kluwer Zohar, D. et al. (2004) Spirituele waarde, Utrecht, Kosmos Z&K uitgevers.

Clinamen groep is geboren!

De Clinamen groep is een wetenschappelijke leergemeenschap die elkaar treft in studiecentrum Soeterbeeck. De leden helpen elkaar om hun ervaring en 'tacit knowledge' bloot te leggen, vast te leggen en te ontwikkelen om een bijdrage te leveren aan de maatschappij, bijvoorbeeld met een proefschrift.

De Clinamen groep helpt de leden om hun kennis, ervaring en wijsheid op wetenschappelijke wijze te onderbouwen, ter beoordeling voor te leggen aan anderen en ter beschikking te stellen aan de maatschappij ('to leave a legacy' en 'to make a difference'). Als symbool en metafoor voor haar activiteiten heeft ze gekozen voor Christoffel, die het kind draagt over de kolkende rivier. De leden van de Clinamen groep willen dienstbaar zijn aan mens en maatschappij, over de woelige rivieren van het leven: het dragen van anderen en gedragen worden vanuit de eigen levenshouding als persoon en handelend vanuit eigen inspiratiebronnen.

De Clinamen groep werkt vanuit een sociaal constructivistische traditie en een holistisch en historisch perspectief met respect voor filosofie, kunst, levensbeschouwing en wetenschap.